Από την κούκλα ως βίωμα στην κούκλα ως εικαστική πράξη: Οι «χοντρουλές» της Στέλλας Δερμιτζάκη

Περίληψη

Η παρούσα μελέτη εξετάζει την εικαστική πρακτική της αυτοδίδακτης καλλιτέχνιδας Στέλλας Δερμιτζάκη, στο πλαίσιο του ερευνητικού project «Πηγαίος Εικαστικός Κώδικας», το οποίο προσεγγίζει την καλλιτεχνική δημιουργία ως έκφραση μιας έμφυτης και βιωματικής ανθρώπινης ανάγκης. Η εργασία αποτελεί συνέχεια προηγούμενης ερευνητικής προσέγγισης του έργου της καλλιτέχνιδας, με αφετηρία την πρώτη θεματική ενότητα, αφιερωμένη στις κούκλες-μαριονέτες. Μέσα από μια διαδικασία εικαστικού μετασχηματισμού, η μορφή της κούκλας επανεμφανίζεται στις «Χοντρούλες», συγκροτώντας μια νέα θεματική ενότητα και ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο που διατρέχει το σύνολο της καλλιτεχνικής της παραγωγής. Σε εννοιολογικό επίπεδο, μέσα από τις «κούκλες-Χοντρούλες», επαναπροσδιορίζεται η γυναικεία μορφή ως πεδίο αποδοχής, πληθωρικότητας και ταυτότητας, απομακρυνόμενη από στερεότυπα ομορφιάς και συμβατικές αναπαραστάσεις του σώματος. Παράλληλα, το έργο εντάσσεται σε έναν διαχρονικό εικαστικό διάλογο, συμβάλλοντας στη διεύρυνση του πεδίου της αυτοδίδακτης και outsider τέχνης στον ελληνικό χώρο. Η έρευνα υιοθετεί τη μεθοδολογία της a/r/tography, συνδυάζοντας ανάλυση του έργου και αναστοχαστική διαδικασία, και συγκροτώντας ένα πεδίο συνάντησης ανάμεσα στο βίωμα της καλλιτέχνιδας και την εμπειρία του ερευνητή. Μέσα από αυτή τη διαδικασία ενεργοποιείται ένας ευρύτερος διάλογος γύρω από την εικαστική αίσθηση, την έκφραση και τη δημιουργική διαδικασία.