Η αρχαία ελληνική γλώσσα ως απροσδόκητο μέσον εκπαιδευτικής παρέμβασης στη διαχείριση της δυσλεξίας

Περίληψη

Η ανερχόμενη άποψη ότι τα αρχαία ελληνικά ασκούν ευεργετική επίδραση στο εν γένει ψυχο-διανοητικό σύστημα του ανθρώπου είναι, άραγε, αυθαίρετη ή αποτελεί καρπό επιστημονικών ερευνών; Σύγχρονες μελέτες Ελλήνων αλλά και ξένων επιστημόνων θέτουν τις βάσεις της σύγχρονης έρευνας. Οι μελέτες των Ιωάννη Τσέγκου, Ειρήνης Μαυροπούλου και Άννας Γραβάνη από τον χώρο των Ελλήνων ερευνητών/τριών, φωτίζουν το ζήτημα της επίδρασης των αρχαίων ελληνικών σε μαθητές/τριες με μητρική την ελληνική μέχρι και 11 ετών, παρέχοντας στην επιστημονική κοινότητα εντυπωσιακά συμπεράσματα. Κοινή διαπίστωση και των τριών μελετών είναι η βελτίωση των μαθητών/τριών σε τομείς όπως: γλωσσική ακρίβεια, λεξιλογικός πλούτος, έκφραση, ορθογραφία, σύνταξη-γραμματική, σημασιολογική κατανόηση, ετυμολογία, λογική σκέψη, οπτικο-αντιληπτικές ικανότητες. Από τον διεθνή ερευνητικό χώρο, ως κορυφαία μελέτη ξεχωρίζουμε το άρθρο της Αυστραλής πανεπιστημιακού Cate Chanock με   τίτλο “Help for a dyslexic learner from an unlikely source: the study of Ancient Greek” που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Literacy το 2006. Στο εν λόγω άρθρο η Chanock εκτυλίσσει βήμα προς βήμα την πορεία της αναπλαστικής επίδρασης της αρχαίας ελληνικής γλώσσας σε βαθιά δυσλεκτικό ενήλικα μαθητή της με μητρική γλώσσα την αγγλική. Τα ευρήματα της Chanock αποτέλεσαν έκπληξη, τόσο για την ίδια και τον δυσλεκτικό μαθητή της, όσο και για τον ευρύτερο επιστημονικό κόσμο. Ως εκ τούτου το άρθρο της κρίνεται θεμελιώδες σε ό,τι αφορά τη διερεύνηση της επίδρασης των αρχαίων ελληνικών στον δυσλεκτικό εγκέφαλο. Σήμερα που οι μαθησιακές δυσκολίες αποκτούν διαστάσεις μάστιγας, η σύγχρονη έρευνα καλείται να στρέψει το ενδιαφέρον της στη διαχρονικότητα της ελληνικής γλώσσας δρώντας διεπιστημονικά, ώστε να παράσχει στον ερευνητικό κόσμο νέα επιστημονικά δεδομένα.